عطر - کادو

هر چیزی که باید درباره عطر بدانید! (بخش سوم)

هر چیزی که باید درباره عطر بدانید!

در دنیای مد و زیبایی، عطر و موارد مربوط به آن جایگاهی خاص و ویژه دارند. دنیای عطرها چنان گسترده است که ما در سه بخش به تفصیل در مورد تاریخچه و مسائل مهم مربوط به عطر پداخته ایم. می توانید بخش اول و بخش دوم را مطالعه کرده و سپس به این بخش بپردازید.

نت

کسانی که عطرهای خود را می شناسند، نه تنها بهترین راه تشخیص بوی نت های مختلف در یک رایحه را می دانند، بلکه می دانند که نت های مختلف می توانند با هم ترکیب شده و مخلوط کامل و بی نقصی را به دست دهند. اگر نت های نامتناسبی با هم در یک رایحه به کار روند، نتیجه پایانی عطری است که هیچ کس نمی خواهد از آن استفاده کند. رایحه های موجود در عطرها یک راه جالب برای شخصیت شناسی هستند.

ریشه کلمه نت از واژه لاتین نتا (nota) گرفته شده است که در اصل به معنای “علامت، یا وسیله شناخت” بوده است. اعتقاد بر این است که این کلمه ممکن است با عرف قدیمی و غنی لاتین ارتباط داشته باشد.

هرم زیر نشان دهنده تفاوت در نت های گل می باشد که از نت های میوه ای و تند تا نت های گل ملایم تر دسته بندی شده اند. ترکیبی از نت ها می تواند یک رایحه را منحصر به فرد یا از دید افراد دیگر جذاب کند.

عطر - کادو

نت های بالا، میانی، و پایین، سه نوع اساسی از نت ها در زمینه تولید عطر هستند. نت های مختلف ماندگاری های مختلفی نیز داشته و بعد از اعمال عطر، در دوره های مختلف زمانی منتشر می شوند. البته اکثریت نت ها، میانی هستند.

نت های میانی، بوهایی هستند که وقتی نت های بالا شروع به ناپدید شدن می کنند، در عطر ظاهر می شوند. این نت ها همچنین گاهی اوقات “نت های قلبی” نامیده می شوند، چرا که آنها بدنه اصلی یا “قلب” یک عطر را تشکیل می دهند. اغلب این نت ها برای پوشاندن بعضی از نت های پایه ی ناخوشایند استفاده شده و معمولا خفیف یا ملایم هستند. برخی از رایج ترین نت های میانی، از اسطوخودوس، گل رز و عطر گل های دیگر تشکیل شده اند.

نت های پایه، در حینی که بوی عطر شروع به از بین رفتن می کند (و اغلب همراه با نت های میانی)، عطر و بوی خود را انتشار می دهند. نت های پایه به عطر عمق داده و معمولا برای تقویت قدرت و ماندگاری نت های بالا و میانی به کار می روند.

عطر - کادو

عطر (Perfume)

مدت زمان زیادی است که عطرها بخش مهمی از دنیای زیبایی مردم سراسر جهان به شمار می روند. از انسان های دوران باستان که از این عطرها در مراسم مقدس استفاده می کردند، تا اروپاییانی که آن را به این دلیل به کار می بردند تا این واقعیت را پنهان کنند که یک سال است حمام نرفته اند، و در نهایت، تا انسان های مدرنی از این ماده معطر برای افزایش جذابیت خود استفاده می کنند، عطر بخش مهمی از فرهنگ جهان را تشکیل داده است.

ریشه کلمه عطر از دو واژه لاتین گرفته شده است: پیشوندی به معنای “از طریق” و فعلی به معنای “دود”. ادبیات، کلمه عطر را به عبارت “از طریق دود” ترجمه کرده است. کلمه عطر، اولین بار در زبان انگلیسی با عنوان اسمی به معنای “بخاری از یک ماده در حال سوختن” یا فعلی به معنای “پر کردن با دود یا بخار” ظاهر شد. این کلمه در معنای کنونی خود (عطری خوش بو) تا یک دهه بعد به وجود نیامد.

عطر - کادو

یک قبر مصری با طرح حکاکی شده ای از فردی در حال اعطای یک عطر. انسان ها از زمان ثبت اولین تاریخ، اقدام به ساخت عطر می کردند.

اعتقاد بر این است که شیمیدان ها از ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد اقدام به ساخت عطر کرده بودند. به عنوان مثال، زنی از بین النهرین به نام تاپوتی (Tapputi) مجموعه ای از گل ها و روغن ها را با هم ترکیب کرده و رایحه های خوشبو و ملایمی برای خانواده سلطنتی به وجود می آورد. طبق متون هند باستان نیز افراد در تاریخ مشابهی در این دوره اقدام به طراحی و تولید عطر نموده بودند. قدیمی ترین عطرهای جهان در قبرس کشف گردیدند، این عطرها مربوط به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد بوده و در خرابه های یک کارخانه عطر سازی باستانی یافت شدند. همچنین، مجموعه ای از بطری های عطر نیز در مقبره های چین باستان کشف شده اند.

عطر - کادو

این نمودار نشان می دهد که چه میزان از غظت در انواع مختلف عطر از پرفیوم، تا ادو پرفیوم، ادو تویلت، ادو کلن، و فریول وجود دارد.

در صنعت مدرن طراحی و تولید عطرهای مختلف، مصرف کنندگان با برچسب های متفاوتی مانند ادو پرفیوم و ادو تویلت مواجه می شوند. واقعیت این است که معنای خاصی پشت این دسته بندی های مختلف عطری وجود دارد و چرخه عطر یک راه ساده برای انتخاب عطر است.غلظت ترکیبات آروماتیک در حلال یا پایه عطر، معمولا از آب و اتانول تشکیل شده است.

غلظت یک عطر، تعیین کننده شدت بوی عطر و میزان ماندگاری آن است. در واقع، هر چه ترکیبات آروماتیک یا معطر بیشتری در یک عطر وجود داشته باشد، ماندگاری آن نیز به همان اندازه بیشتر خواهد بود. افترشیوها یا بادی اسپلش ها، از کمترین مقدار ترکیبات آروماتیک برخوردار بوده و در واقع، یک تا سه درصد از کل مواد تشکیل دهنده آنها از این مواد است.

پرفیوم میست (perfume mist) و ادوکلن، حاوی حدودا ۳ تا ۸ درصد از این ترکیبات هستند، اما پرفیوم میست از یک پایه غیر الکلی استفاده می کند، در حالی که کلن به طور معمول از اتانول یا پایه الکلی استفاده می نماید. ادو تویلت، در واقع به عطری اشاره می کند که شامل ۵ تا ۱۵ درصد از ترکیبات آروماتیک باشد. همچنین، رایحه ای که از ۱۰ تا ۲۰ درصد از این ترکیبات معطر تشکیل شده باشد، با عنوان ادو پرفیوم شناخته می شود، هر چند برای این ماده می توان از عبارت میلسیم (millesime) یا هزارم و پرفیوم د تویلت نیز استفاده کرد.

رایحه ای که دارای ۱۵ تا ۳۰ درصد از ترکیبات معطر باشد، اسپریت د پرفیوم نامیده می شود. در نهایت، هر رایحه ای که شامل ۱۵ تا ۴۰ درصد از ترکیبات آروماتیک یا معطر باشد، پرفوم (parfum)، اکستریت (extrait)، پرفیوم اکسترکت (perfume extract)، و یا به سادگی پرفیوم یا عطر نامیده می شود.

منبع: thewriterspot




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *