عطر - کادو

هر چیزی که باید درباره عطر بدانید! (بخش دوم)

هر چیزی که باید درباره عطر بدانید!

دنیای عطر و رایحه های خوب و به یاد ماندنی آن قدر گسترده است و از جزییات زیادی برخوردار است، که می توان به تفصیل به آن پرداخت. می توان به صورت جداگانه در مورد تمام این جزییات به بررسی پرداخت. در این مطلب و بخش اول و بخش سوم آن به بررسی بسیاری از این موارد پرداخته ایم. مطمئنا این موارد بر دانسته های شما افزوده و برایتان جالب و خواندنی خواهد بود. و به شما کمک خواهند انتخاب عطر برایتان ساده تر شود.

رایحه گل ها

عطر - کادو

رایحه زیبای گل ها، چیزی است که بسیاری از عطرها را محبوب ساخته است. چیزی درباره گل ها و عطر آنها، زنانه و منحصر به فرد به شمار می رود. حتی می توان به شخصیت شناسی بر اساس رایحه گل در عطرها پرداخت.  اکثر عطرهای محبوب از نوعی از رایحه گل در ترکیب خود استفاده کرده اند، و گل ها شایع ترین منبع عطرهای پرطرفدار به شمار می روند. از رایحه های رایجی مانند گل رز و گل یاسمن تا رایحه های گل های کمتر شناخته شده ای مانند پلومرایا، گل مریم، گل نرگس، و یلانگ یلانگ، وجود رایحه های گل در صنعت عطر به شدت حیاتی است. جالب است بدانید که کلمه گل یا فلور (flower) و رایحه گل (floral)، ریشه خود را از یک الهه باستانی گرفته اند. در همین راستا، یک نقاشی رومی تصویری از الهه فلور را نشان می دهد.

عطر - کادو

نمونه هایی از تجهیزات مسی که برای تقطیر گل ها استفاده شده اند

کلمه فلورال یا رایحه گل نیز ریشه خود را از الهه روم باستان، فلورا، گرفته است. نام این الهه هم از یک واژه لاتین به معنای “گل” آمده است. فلورا، در روم باستان الهه گل بود. استفاده از این واژه در دهه ۱۵۰۰ میلادی به زبان فرانسوی در فرانسه آغاز شد و اصطلاح فلورال یا رایحه گل در دهه ۱۶۴۰ در زبان انگلیسی ظاهر شد.

فرگرنس یا رایحه

عطر - کادو

همانطور که عطر با بوی زنانه و کلن با بوی مردانه همراه شده است، عبارت رایحه نیز برای نشان دادن بوهای فارغ از جنسیت معرفی گردیده است. علاوه بر این، یک رایحه را می توان برای توصیف آرایش یک عطر، و بوی های مختلفی که به ایجاد یک عطر خاص و منحصر به فرد کمک می کنند، مورد استفاده قرار داد.

کلمه فرگرنس یا رایحه، نام خود را از یک ریشه باستانی ایتالیایی با عنوان فراگرو (به معنای “بوییدن”) گرفته است. از کلمه فراگرو، کلمه لاتین فراگرار به معنای “بوییدن قوی، انتشار یک بوی خوشبو” آمده است.

فرم اسم در این فعل، در زبان لاتین فراگرانس یا فراگرانتم است، که هر دوی آنها به معنای یک بوی شیرین و خوب هستند. این کلمه در فرانسه، به فرگرنس تبدیل شد و در دهه ۱۶۶۰، تحت همان تلفظ و با همان حروف به زبان انگلیسی وارد شد.

چندین طبقه بندی متفاوت براساس رایحه ها وجود دارد که صنعت عطر برای تعریف رایحه های مختلف مورد استفاده قرار می دهد. هفت نوع رایحه “سنتی” و شش نوع رایحه “مدرن” وجود دارند، که توسط خانواده شامه ای طبقه بندی شده اند. انواع سنتی رایحه ها، آنهایی هستند که قبل از ظهور مواد شیمیایی مصنوعی ساخته شده اند. اغلب آنها را می توان از گیاهان، غذاها، و سایر عناصر طبیعی استخراج کرد. پس از سال ۱۹۴۵، پیشرفت هایی در علم شیمی به عطرسازها اجازه داد تا عطرهای جدیدی را ایجاد کنند که نمی توان آنها را به طور طبیعی استخراج کرد.

عطر - کادو

مجموعه ای از رایحه های عنبر یا شرقی شامل سیب، بخور خوشبو، وانیل و عنبر سائل.

در دسته عطرهای سنتی، رایحه های تک گل یا سولیفلور (soliflore) برای توصیف رایحه های متعلق به بوی یک گل استفاده می شود، در حالی که رایحه های دسته گل، رایحه ای است که در آن، چند گل در ترکیب یک عطر به کار رفته اند. به عنوان مثال، رایحه های چوبی با استفاده از بوهای چوبی مانند چوب صندل، سرو، خس خس، نعناع هندی، و آگار به وجود آمده اند.

دسته رایحه های مدرن شامل گل های کم بو است. آنها رایحه تک گل و دسته گل را در یک رایحه با چند بوی گل ترکیب کرده اند، هرچند یک بوی گل بر باقی آنها غالب است. رایحه مرکبات به طور عمده در کلن ها به کار می روند و در عصر مدرن پیشرفته تر شده اند، در حالی که یک گروه رایحه های میوه ای مشابه، عطرهای غیر مرکباتی مانند هلو، انگور سیاه، انبه و میوه های تند را در خود جای داده اند.

بوی مشک

 

بوی مشک که اغلب با عطرهای مردانه همراه است، به عنوان یک عطر تند یا شیرین توصیف می شود. در ترکیب یک عطر، مشک همچنین می تواند به عنوان ثابت کننده و یا یک ترکیب شیمیایی شناخته شده که به تثبیت فشار بخار کمک می کند، معرفی شود.

عطر - کادو

نمونه هایی از مشک که از یک گوزن مشک گرفته شده است.

از لحاظ تاریخی، مشک از طریق برداشت غده های معینی از حیواناتی از جمله گوزن مشک، سوسک مشک، لاک پشت مشک، تمساح، اردک مشک، گوساله مشک، و گربه زباد آفریقایی به دست می آید. با این حال، محبوبیت عطرهای مشک به این معنا بود که بسیاری از این حیوانات کشته می شدند. در نتیجه، پیدا کردن این حیوانات سخت تر شد و قیمت مشک افزایش یافت. اولین مشک مصنوعی در سال ۱۸۸۸ برای کمک به کاهش قیمت این عطرها و ساده سازی تولید رایحه هایی با رایحه های مشک ساخته شد.

امروزه، این عطر عمدتا از طریق یک فرآیند مصنوعی تولید می شود، زیرا میل به مشک باعث شده بسیاری از حیوانات در معرض خطر شکار و انقراض قرار بگیرند. عصاره های مشک مصنوعی، اغلب در صنعت عطر به عنوان “مشک سفید” نامیده می شوند. ترکیب ارگانیکی که در ایجاد بوی مشک مورد استفاده قرار می گیرد، با عنوان ماسکن (Muscone) شناخته می شود. امروزه، روش های جدیدتری برای تولید مشک های مصنوعی در حال توسعه و اجرا هستند. دلیل این امر این است که فرایندهای شیمیایی که قبل از این مورد استفاده قرار می گرفتند، موجب بروز آسیب های مختلفی به محیط زیست شده بودند.

منبع: thewriterspot




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *