آسمان خراش

معرفی آسمان خراش های جدید و لوکس با امکانات خاص و منحصر به فرد

معرفی آسمان خراش های جدید و لوکس با امکانات خاص و منحصر به فرد

 

 

یک وان حمام در آسمان خراش جدیدی در نیویورک، برج مسکونی پارک اونیو ۴۳۲ (۴۳۲ Park Avenue)

آسمان خراش

آیا تا به حال با خود اندیشیده اید که با مشاهده مناظر مختلف از فراز بلند ترین آسمان ‌خراش ‌های جهان، چه احساسی به شما دست خواهد داد؟ و چقدر بهتر خواهد بود اگر در کنار این ویژگی، از امکاناتی چون رستوران ‌های شیک، بازار های خرید وسیع، باشگاه های ورزشی مجهز، آبگرم و استخر، سالن های زیبایی، و فعالیت ‌های سرگرم‌کننده و تفریحی متنوع دیگری نیز برخوردار شوید. در این مطلب، در مورد بلند ترین و در عین حال زیباترین آسمان ‌خراش‌ های جهان صحبت کرده و ویژگی‌ها و امکانات خارق العاده و منحصر به فرد آنها را مورد بررسی قرار می دهیم.

امروزه، بسیاری از کشورهای جهان تلاش می کنند با طراحی و ساخت آسمان خراش های بلند، زیبا، و مجهز، ساخته های قبلی جهانی را تحت الشعاع خود قرار دهند. در حالی که اولین ساختمان جهان با ساختار فولادی در سال ۱۸۸۵ و توسط ایالات متحده آمریکا ساخته شد (ساختمان ۱۰ طبقه شرکت بیمه در شیکاگو)، با این حال این کشورهایی با اقتصادهای نوظهور بودند که برای ساخت آسمان خراش های بلند قامت در قرن ۲۱ به رقابت پرداختند.

در حال حاضر بلندترین برج جهان، “برج خلیفه” است که در سال ۲۰۱۰ تکمیل شده و در شهر دبی واقع شده است. ارتفاع این آسمان خراش ۲،۷۲۲ فوت بوده و در بیش از ۱۶۳ طبقه ساخته شده است. البته، این آسمان خراش در برابر برج پادشاهی عربستان سعودی در جده، ارتفاع قابل توجهی ندارد. این برج که به دریای سرخ است، ۳،۲۸۱ فوت ارتفاع داشته و ساخت آن در سال ۲۰۲۰ به پایان خواهد رسید. آخرین مرحله از بودجه ساخت این آسمان خراش توسط شاهزاده ولید بن طلال و به مقدار  ۱٫۲ میلیارد دلار تقبل شده است. این برج بلند قامت با ارتفاع حیرت انگیز خود، قطعا رکوردهای جهانی را در زمان تکمیل خود در سال ۲۰۲۰ خواهد شکست.

براساس داده های جمع آوری شده توسط لاری کورنیش (Lawrie Cornish) و دیتالوفت (Dataloft)، تعداد برج های ساخته شده با ارتفاع بیش از ۳۵۰ فوت، از سال ۲۰۰۰ به میزان ۳۰۰ درصد افزایش یافته است. اما فلسفه معماری و فرهنگی برج های آلفا در جهان، با گذشت زمان به میزان بسیار زیادی تغییر کرده است. هنگامی که از ساخت آسمان خراش های بلند سخن به میان می آید، مساله تنها مقیاس نیست، بلکه مهارت، امکانات رفاهی، محل ساخت، و مهمتر از همه، مناظر برج اهمیت بالایی دارند.

آسمان خراش

یکی از خارق العاده ترین آسمان خراش های حال حاضر، ساختمان مسکونی پارک اونیو ۴۳۲ در نیویورک است که ۱،۳۹۶ فوت ارتفاع داشته و از  ۹۶ طبقه تشکیل شده است. منظره ای که از این ساختمان مشاهده می شود، هیچ شباهتی به مناظری که قبلا از ساختمان ها می دیدید ندارد. وقتی که از طبقه ۹۶ و آخر این برج به بیرون نگاه می کنید، این حس به شما دست می دهد که داخل یک هواپیما قرار دارید.

برج پارک اونیو، یکی از پیشروان زندگی فوق العاده لوکس در ابر شهر نیویورک است. معماران برجسته ای با نام های رافائل وینیولی (Rafael Vinoly) و دبورا برکه (Deborah Berke)، فضای داخلی واحدهای این برج را با سقف هایی به ارتفاع ۱۲٫۵ فوت و کف هایی از جنس چوب بلوط طراحی نموده اند.

آسمان خراش

برج های جدید جول (Jewel Towers)، توسط واندا (Wanda)، در گلد کوست (Gold Coast) استرالیا

 

یکی از توسعه دهندگان دیگری که سقف امکانات و تجهیزات لوکس را تا حد زیادی افزایش داده، شرکت واندا است. این شرکت به تازگی از مجموعه جهانی جدید خود در دیلی تلگراف (Daily Telegraph) پرده برداری کرده است. واندا، مجموعه ای طراحی نموده که از چهار برج بلند تشکیل شده و در آن، ساکنان هتل ها و واحد های مسکونی، با امکانات سرویس اتاق و تجهیزات یک هتل پنج ستاره زندگی می کنند.

شیکاگو ویستا (Chicago Vista)، یک برج ۱،۱۳۸ فوتی از مجموعه واندا است که در کرانه دریاچه میشیگان واقع شده است. این برج اتاقی دارد که در آن، سرآشپزهای شناخته شده و با تجربه، جلسات آشپزی خود را برای ساکنان برج برگزار می کنند. آبگرم و سالن بدنسازی، از امکانات دیگر این مجموعه لوکس و شگفت انگیز می باشد.

آسمان خراش

ویستا (Vista)، با منظره هایی از سراسر دریاچه میشیگان، یکی از جدیدترین برج های لوکس در منطقه ویندی سیتی (Windy City) می باشد.

شرکت ساخت و ساز چینی کنگلومرا، که در بریتانیا برای ساخت ساختمان های وان ناین المز (One Nine Elms) شناخته شده است، در حال ساخت برج سه گانه ای با نام جول در گلد کوست استرالیا می باشد. پس از تکمیل و فروش این واحدها، ساکنان می توانند از لابی ساختمان به طور مستقیم به یک ساحل خصوصی ۱۳۰ فوتی پر از شن سفید بروند. این شرکت به ثروتمندترین مرد چین، وانگ جیانلین (Wang Jianlin) تعلق دارد.

تمام برج هایی که تاکنون معرفی شد، همگی از مناظر خارق العاده ای برخوردار بودند. اما میچلین (Michelin) عقیده دارد که منظره، امکانات، و محل قرارگیری برج باید با یک پایان بندی لوکس همراه بوده و با محیط و آب و هوای پیرامون خود همسان باشد. تیم طراحی میچلین، پنت هاوس ارکید (Orchid) را در ساحل باهاما (Bahamas) در آلبانی طراحی نموده اند.

آسمان خراش

پلازای یو ان ۵۰ (۵۰ UN Plaza)، برج جدیدی در منهتن

پلازای یو ان ۵۰، بلندترین ساختمان در جزیره پراویدنس (Providence) می باشد. این برج از پنجره های شیشه ای کف تا سقف، و یک تراس دور تا دور ۱۸۰۰ فوت مربعی و مشرف به اقیانوس تشکیل شده است. با وجود این واقعیت که انتظار می رود اغلب واحدهای این برج توسط آمریکایی ها خریداری شود، با این حال، از میچلین خواسته شده بود تا آپارتمان ها را با ویژگی های اروپایی مزین کند.

شرکت میچلین، که مرکز اصلی آن در لندن استقرار یافته، علاقه زیادی دارد که برج های مسکونی بیشتری را در لندن مشاهده کند. اما حتی والاترین تلاش های پایتخت بریتانیا نیز در مقایسه با برج های ساخته شده در آسیا و ایالات متحده در رتبه های پایین تری قرار گرفته اند. شاخص آسمان خراش شارد سنتر (Shard Centre) در لیست بلندترین برج های تکمیل شده، با ارتفاع ۱،۰۱۶ فوت در رتبه ۸۳ واقع شده است. این آسمان خراش، تنها برج در بریتانیا است که در لیست صد آسمان خراش بلند جهان قرار گرفته است.

آسمان خراش

فضای داخلی آپارتمانی در آسمان خراش وان ناین المز متعلق به واندا، با مناظری در سراسر رودخانه تایمز به سوی شهر

میچلین، از ویژگی صرف ارتفاع بالای یک آسمان خراش دفاع نمی کند، اما معتقد است که ساخت ساختمان هایی با ارتفاع بیشتر، بحران افزایش قیمت مسکن در شهرها (به خصوص شهرهای بزرگ و پر جمعیت) را مرتفع کرده و یا تا حدودی کاهش خواهد داد. این واقعیت، مبحثی است که از قرن گذشته آغاز شده است.

از سالهای دهه پنجاه تا دهه هفتاد، روند ساخت و ساز ساختمان هایی با ارتفاع بالا در بریتانیا رونق زیادی یافته بود. در عین حال، سیاستمداران در مورد این تغییرات نظر مساعدی نداشته، آنها را به عنوان پیشرفت های پس از جنگ در نظر گرفته و توجه خاصی به آنها نشان نمی دادند. بارنز می گوید: “ما به عنوان نتیجه ای از این موج فراگیر ساخت و ساز، به طور سنتی این ساختارها را با مسکن اجتماعی در شهرهای داخلی مرتبط می دانیم. اما فرم معماری باید به خودی خود برای طبقه ثروتمند طراحی شده و در نظر گرفته شود. چرا که برای ساخت این ساختمان ها، هزینه ای بیشتر از حد معمول صرف می گردد.

او ادامه می دهد: “هزینه بسیار بالایی برای استفاده از ماشین آلات در طی روند ساخت این آثار معماری صرف می شود. چرا که این تجهیزات و ماشین آلات، انرژی زیادی را برای ساخت و نگهداری ساختمان مصرف می کنند. همچنین، هزینه های گزافی نیز صرف امکاناتی می شود که غالبا در ساختمان هایی با این سطوح وجود دارند. این هزینه ها بسیار بیشتر از هزینه های آجر و ملات هستند.” بارنز می گوید: “سکونت در این آسمان خراش ها و پرداخت هزینه های مرتبط با آن، به واقع تنها برای ثروتمندان مناسب و امکان پذیر است.”

 

منبع: telegraph

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *